به آینده خوشنویسی ایران خوشبینم.
  علی راهجیری (خوشنویس و صاحب نظر خوشنویسی و مولف کتاب های: تاریخ مختصر خط، خوشنویسان ایران در 3 جلد، زندگی و آثار عماد الکتاب)
 

به عنوان یکی از شناخته شده ترین پژوهشگران خوشنویسی نمایشگاه حاضر را چطور دیدید؟

·    هر کس در سطح خودش و آموخته ها و تجربه هایش، خودش را نشان داده و امیدواریم در آینده کسانی که در این عرصه به جایگاهی می رسند جای بعضی بزرگان معاصر را پر کنند و دچار خلاء حضور آنان نشویم. به نظر من جای مأیوس شدن نیست و امید آن است که جوانان مستعد و فعال و پر انگیزه امروز جایگزین کاوه ها و بوذری ها و میرخانی ها باشند. من به آینده خوشنویسی ایران خوش بینم و جای بدبینی هم نیست. اگر همت و هدفمندی در کار باشد باید این جوان ها را تشویق کرد که در روزگاری که ابزارهای تکنیکی مثل کیبورد و موبایل و ... که ممکن است هوش ربا و غفلت ساز شوند این گونه رواج پیدا کرده اند جهد و جدیت خود را کمرنگ نکنند. باید اینها را به کار واداشت و نگذاشت «متفنن» شوند. این عرصه، جای تفننی کار کردن نیست. خود این انگیزه برگزاری نمایشگاه که تجلیل از سال ها خدمات استاد امیرخانی است بزرگ ترین نتیجه اش تشویق جوان هاست که چنین افرادی را سرلوحه و الگوی خود قرار دهند و خودشان را به آن سطح و جایگاه برسانند.

o       به نظر شما ماشینی شدن خط و رواج فن آوری های تولید انبوه می تواند آینده خوشنویسی ما را تحت الشعاع قرار دهد؟

·    من معتقدم عرصه خوشنویسی اصیل و ایرانی ما تنگ نخواهد شد و رواج این ابزار و امکانات نمی تواند اصالت خوشنویسی ما را تضعیف کند. با فراوانی این ماشینی شدن و تکنولوژیک و ابزاری شدن نوشتن و خط به وسیله کیبوردها و نرم افزارها و گوشی ها و ... کار دست و خلاقیت ذهن بشر هیچگاه موضوعیت خودش را از دست نمی دهد.

o       به نظر شما امکان و قابلیت نوآوری و نوگرایی در ذات این هنر وجود دارد؟

ببینید هر چیز مقدار و میزان خودش را دارد. باید قواعد تثبیت شده و تعریف شده کهن را مسلم شمرد. آن ظرافت ها و ترکیب هایی که تا امروز به دست ما رسیده باید حفظ شود و اگر ابتکاری هست باید در راستای همان سنت ها باشد. قواعد متبع و مسلم را باید نگهداشت و این را فراموش نکنیم که چیزی قدر و قیمت پیدا می کند که ریشه اش در اصالت باشد. اما باید این ابداعات و ابتکارات به تدریج استکمال پیدا کند همانطور که یک انسان از خامی به پختگی می رسد و مطالعه در قوت و ضعف اعمال خودش می کند و گرایش به اوصاف و سجایای نیکو پیدا می کند خوشنویسی ما هم توان نوآوری اش بستگی به کسی دارد که از این امکان دارد استفاده می کند که هر چه مبتکرتر و خلاق تر باشد بهتر می توانند دست به نوآوری بزند. دامنه خط ما آنقدر محدود نیست که یک نفر با یک فکر و یک دست و یک ذهن بخواهد و بتواند از طرف همه حرف بزند. هر هنری می تواند تا بی انتها وسعت دامنه پیشرفت و تکامل داشته باشد. این بسته به این است که تشویق و انگیزه بخشی هم باشد. من نوآوری را در عین پایبندی به اصول، نتیجه بخش و راهگشا می بینم و در فقدان آن خط که نیست هیچ، مبتذل هم هست و فقط چشم را منحرف می کند.

 

   زمان انتشار: چهارشنبه ٨ بهمن ١٣٩٣ - ٠٩:٥٩ | نسخه چاپي

خروج